Słoń
Czyżby kolejny lekki szok? Bo niby w którym miejscu słoń jest piękny? W moim odczuciu jest i to w całej rozciągłości - poczynając od czubka trąby, na czubku ogona kończąc.
Słoń to zwierze niezwykle potężne, które budzi podziw nie tylko ludzi, ale i i innych mieszkańców sawanny. Jego wysokość może sięgać do czterech metrów, natomiast waga do sześciu ton. Nie ma więc się czemu dziwić, że słoń jest postrzegany jako potężne zwierze, do którego raczej nie wystartuje żaden drapieżnik (chyba, że bardzo zdesperowany). Śmiem nawet stwierdzić, że jeżeli słoń byłby drapieżnikiem, to lew stracił by koronę króla zwierząt. Na szczęście słoń to roślinożerca pełną gębą. Żywi się wyłącznie trawami i roślinami, a wszystko to popija olbrzymią ilością wody. To co u słonia najbardziej charakterystyczne to wielki kły, zaokrąglony tułów i oczywiście zwisająca mu z psyka trąba. Ileż to mitów i bajek wymyślono o jego trąbie i uszach - z pewnością więcej niż o cechach innych zwierząt razem wziętych. Dodaje to mu niezwykłego uroku i sprawia, że jest tak wyjątkowy.
Słoń podobnie jak nosorożec, wydaje się być tylko potężnym, ślamazarnym stworzeniem. Jednak wcale tak nie jest, a zwierze to budzi wielki respekt na całym świecie. Ponadto jest mistrzem w jedzeniu - dziennie potrafi zjeść do 200 kg pożywienia, co skutkuje 80 kg kałem. I jak tu nie kochać słonia?